ஒரு இலக்கியனின் பருதிப்பார்வை – அங்கம் – 04 – முருகபூபதி

( பகுதி – 01)

மலையக  இலக்கியத்தில்  தெளிவத்தை ஜோசப்பின் வகிபாகம்

மலையக அரசியல் தலைவர்கள் கவனிக்கவேண்டிய கண்ணிமைகள்


இலங்கை பொருளாதாரத்திற்கு ஒரு காலத்தில்  அறுபது சதவீதமான அந்நியசெலாவணியை ஈட்டித்தந்த   மலையகத்தின் தேயிலைத்  தோட்டத் தொழிலாளர்களின் அந்தக்குடியிருப்புக்குப்பெயர் லயன் காம்பரா.

அந்தகுடும்பத்தின் தலைவன் இரவில் வெளியே சென்றுவிட்டு அந்த ஒரு அறை வீட்டுக்கு திரும்புகின்றான். ( ஒரு அறை என்றால் அதற்குள்தான் சமையல், படுக்கை, பிள்ளைகளின் படிப்பு) திடீரென்று அந்த அறைக்குள்ளிருந்து அவன் அலறிக்கொண்டு வெளியே வருகின்றான்.

அப்படி அங்கு என்னதான் நடந்தது?  கும்மிருட்டில், மனைவி என நினைத்துக்கொண்டு தெரியாத்தனமாக தனது பருவமகளின் பக்கத்தில் போய் படுத்திருக்கின்றான்.

மறுநாள் தோட்டத்தின் துறையிடம் தங்களின் அவல வாழ்வுபற்றி முறையிடச்செல்கின்றான்.

இப்படிப்பட்ட அவலமான  காட்சிகள் மலையகத் தோட்டங்களில் நடந்திருக்கலாம்.  1975 ஆம் ஆண்டு வெளியான ஒரு தமிழ்த்திரைப்படத்தில் இக்காட்சி வருகிறது! அந்தப்படம்தான் புதிய காற்று. இதற்கு திரைக்கதை வசனம் எழுதியவர்தான் இந்தப்பதிவில் நான் எழுதப்போகும் தெளிவத்தை ஜோசப்.

இந்தத்திரைப்படத்தில் குழந்தை நட்சத்திரமாக அறிமுகமானவர்கள் இருவர்.  இன்று இலங்கையில் பிரபல அரசியல் தலைவர்கள். அவர்கள்தான் மனோ கணேசன் – பிரபா கணேசன்.  இவர்களின் தந்தையார் வி.பி. கணேசன் இலங்கை ஜனநாயக தொழிலாளர் காங்கிரஸ் என்ற தொழிற்சங்கத்தின் செயலாளராக இருந்தவர்.

எஸ். இராமநாதனின் இயக்கத்தில் வெளிவந்த இந்தப்படத்தை வி.பி.கணேசன்தான் தயாரித்து கதாநாயகனாகவும் தோன்றினார்.

மலையக தோட்டத் தொழிலாளர்களின்  அவல வாழ்க்கையை சித்திரிப்பதற்காக அந்தப்படத்திற்கு  திரைக்கதை வசனம் எழுதுவதற்கு  அவர் தேடிச்சென்றது அக்காலப்பகுதியில் கொழும்பில் கிராண்ட்பாஸ் பிரதேசத்தில்  கொழும்பு – நீர்கொழும்பு வீதியில் ஸெயின்ஸ்தான்  திரையரங்கின் வேலிச்சுவர் எல்லையில் அமைந்திருந்த மொடர்ன் கொன்பெஃக்‌ஷனரி ( ஸ்டார் இனிப்பு தயாரிப்பு நிறுவனம்) வேர்க்ஸ் ஸ்தாபனத்தில் கணக்காளராக பணியிலிருந்த தெளிவத்தை ஜோசப் அவர்களைத்தான்!

காரணம் இல்லாமல் காரியம் இல்லை.

இயற்பெயர் சந்தனசாமி ஜோசப். மலையகத்தில் பதுளையில் ஊவாகட்டவளை என்ற ஊரில் தெளிவத்தை என்ற இடத்தில் 1934 ஆம் ஆண்டு பெப்ரவரி மாதம் 16 ஆம் திகதி பிறந்திருக்கும் இவர், சிறிது காலம் தமிழ்நாட்டில் கும்பகோணத்தில் வசித்துவிட்டு தாயகம் திரும்பியவர். தொடர்ந்தும் இவர் கும்பகோணம் வாசியாக இருந்திருப்பின் இன்று இவருக்கு கிடைத்திருக்கும் பிரபல்யத்திற்கு  வாய்ப்பில்லை.

கும்பகோணத்தில் ஆயிரத்தில் ஒரு மனிதராக சந்தனசாமி ஜோசப் இருந்திருப்பார். தான் பிறந்த இலங்கை மலையகத்தை இவர் நேசித்தார். மலையகமும் இவரை நேசித்து வளர்த்தது. மலையக இலக்கியத்திற்கும் வளம் சேர்த்தார். மலையக எழுத்தாளர் மன்றமும் இவரைத்  தலைவராக ஏற்றுக்கொண்டது.

தெளிவத்தை என்ற இடத்தில் தோட்டப்பாடசாலை ஒன்றின் ஆசிரியராக பணிதொடங்கி, கணக்கியல் படித்து, பின்னர் கொழும்பு ஸ்டார் இனிப்புகள் தயாரிக்கும் நிறுவனத்தில் இணைந்து கொழும்புவாசியாகவே மாறிவிட்டவர்.

1960 களில் இலக்கியப்பிரதிகள் எழுதத் தொடங்கியவர். இவருடைய ஒரு சிறுகதை ஜி. உமாபதி அக்காலகட்டத்தில் தமிழ்நாட்டில் வெளியிட்ட உமா என்ற இதழில் வெளிவந்திருக்கிறது.

யார் இந்த உமாபதி? இவர்தான் சிவாஜி கணேசன் நடிப்பில் ஏ.பி. நாகராஜன் இயக்கத்தில் வெளியான ராஜராஜசோழன் திரைப்படத்தின் தயாரிப்பாளர்.

உமாபதியை  மணிரத்தினம் இயக்கிய அக்கினி நட்சத்திரம் திரைப்படத்தில் வில்லனாகப்பார்த்திருப்பீர்கள்.

1960 களில் தெளிவத்தை ஜோசப் சிறுதைகள் எழுதத் தொடங்கியிருந்தாலும், நூலுருவில் முதலில் வெளிவந்தது காலங்கள் சாவதில்லை – நாவல்தான். இதனை வீரகேசரி பிரசுரம் 1974 இல் வெளியிட்டது. அதற்குப்பின்னர்தான், மு. நித்தியானந்தனின் வைகறை வெளியீடாக இவருடைய கதைகளின் தொகுதி நாமிருக்கும் நாடே 1979 இல் வெளிவருகிறது.

இலங்கை மலையக மக்களின் ஆத்மாவை தனது படைப்புகளில் பிரதிபலித்த தெளிவத்தை ஜோசப் இலங்கையின் முன்னோடி படைப்பாளி. ஈழத்து இலக்கிய வரலாற்றில் மலையக இலக்கியத்துக்கு மிக முக்கிய பங்குண்டு. அந்தப்பங்கில் அழுத்தமான பதிவுகளை தனது படைப்புகள் மூலம் ஏற்படுத்தியிருப்பவர்.  ஈழத்து இலக்கிய உலகில் தெளிவத்தை என்றால் அது ஜோசப் அவர்களையே குறிக்கும். ஊரின் பெயரால் தமது இயற்பெயரை தவிர்த்துக்கொண்டவர்களின் வரிசையில் இவரும் இணைகிறார்.

நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இந்தியாவிலிருந்து வந்து குடியேறி துன்பக்கேணியில் உழன்ற சந்ததியின் வாரிசு இவர்.

சிறுகதை, நாவல், விமர்சனம், பத்தி எழுத்துக்கள், ஆய்வுத் தொடர்கள், திரைப்பட வசனம், தொலைக்காட்சி-வானொலி நாடகம் என தனது எழுத்தூழியத்தை அகலிக்கச்செய்தவர். இவரை எமது இலக்கிய உலகில் தெளிவத்தை என்றுதான் செல்லமாக அழைப்பது வழக்கம்.

சாகித்திய விருதினை இரண்டு தடவை பெற்றுள்ள தெளிவத்தை , சம்பந்தன் விருதும் பெற்றவர். கலாசார அமைச்சின் கலாபூஷணம் பட்டமும் இவருக்குக் கிடைத்திருக்கிறது. பேராதனை பல்கலைக்கழகம் அழைத்து பாராட்டி கௌரவித்திருக்கிறது. இங்கிலாந்து-கனடா-அவுஸ்திரேலியா –  சிங்கப்பூர் ஆகிய நாடுகளுக்கும் தமிழ்நாட்டுக்கும்   இலக்கியப்பயணமும் மேற்கொண்டவர். தமிழ்நாட்டில் 2003 இல் காலச்சுவடு நடத்திய தமிழினி மகாநாட்டிலும் கலந்துகொண்டவர். இலங்கையில் இலக்கியத்திற்கான உயர் விருது – சாகித்திய ரத்னாவும் இவருக்கு கிடைத்துள்ளது.

பின்னாளில் இவருக்கு ஜெயமோகன் ஏற்பாட்டில் வழங்கப்படும் விஷ்ணுபுரம் விருதும் கிடைத்திருக்கிறது.

இந்தப்பின்னணியில்,  அவுஸ்திரேலியாவில் எமது இல்லத்தில் 2009 ஆம் நடந்த ஒரு கதையையும் சொல்லிவிடுகின்றேன்.

எமது இல்லத்தில் ஜெயமோகன் – அருண்மொழி தம்பதியரும் தெளிவத்தையும் தங்கியிருக்கின்றனர். அவ்வேளையில் எமது அவுஸ்திரேலியத் தமிழ் இலக்கிய கலைச்சங்கத்தின் 9 ஆவது தமிழ் எழுத்தாளர் விழா மெல்பனில் நடந்தது.

வ்விழாவில் கலந்துகொண்ட தெளிவத்தை ஜோசப் அவர்களுக்கு எமது சங்கம் வழங்கிய வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருதை கொடுத்தவர் ஜெயமோகன். அன்றுதான் தெளிவத்தையின் நீண்ட உரையையும் ஜெயமோகன் கேட்டு மலையக இலக்கியத்தை அறிந்துகொள்கிறார்.

அன்றிரவு இருவருக்கும் இடையில் நடந்த உரையாடல்:

“ நீங்கள் காதலித்திருக்கிறீர்களா?” என்று கேட்கிறார் ஜெமோ.

“ ஆமா”

“ காதலித்த பெண்ணையே திருமணம் செய்துகொண்டீர்களா?”

“ஆமா…, ஆமா…”

“ அந்தப்பெண்ணுடன்தான் தொடர்ந்தும் இருக்கிறீர்களா?”

“ ஆமா…ஆமா..ஆமா…”

இவ்வாறு மூன்றுதடவைக்கு மேல் அன்று ” ஆமா”  போட்ட தெளிவத்தை ஜோசப் அவர்களின் துணைவியாரிடம் – சில வருடங்களுக்கு முன்னர்,  இவர்கள் இருவரையும் வைத்து ஆவணப்படம் எடுத்திருந்த வீரகேசரியில் சங்கமம் பகுதியை நடத்தும் ஜீவா சதாசிவம் ஒரு கேள்வியை கேட்கிறார்.

” உங்கள் விருப்பம் என்ன?”

திருமதி பிலோமினா ஜோசப்பின் பதில்: ” யார் முதலில் போவோமோ தெரியாது, அவர்போகும்போது நானும் கூடவே போய்விடவேண்டும். அவர் இல்லாத வாழ்க்கை எனக்கில்லை!”

பிள்ளைகளையும் மணம் முடித்துக்கொடுத்து கரைசேர்த்து, பேரக்குழந்தைகளும் கண்டுவிட்ட ஒருமனத்தம்பதியர்கள் இவர்கள்.               ”  ஆலம் விழுதுகள் போன்று உறவுகள் ஆயிரம் வந்தாலும் வேராக இருந்து தாங்குவது அவரது மனைவிதான் ”  என்பதை அன்று நடுஇரவு எமது இல்லத்தில்  இரண்டு முக்கிய இலக்கிய ஆளுமைகளின் அந்த இலக்கிய சந்திப்பிலும்  அறியமுடிந்தது.

தெளிவத்தை மிகவும் மென்மையானவர், எளிமையானவர்.  இனிமையானவர். அதனால்தானோ கொழும்பில் பிரபலமான இனிப்பு-சொக்கலேட் தொழிலகத்தில் நீண்ட காலமாக கணக்காளராக  75 வயது கடந்த பின்பும் பணியாற்றியவர். நிர்வாகத்துக்கு இவரது வயது முக்கியமில்லை. அவரது நிதானமான சேவைதான் தேவையாகியிருக்கிறது.

அங்குதான் 1972 ஆம் ஆண்டு ஓகஸ்ட் மாதம் முதல் முதலில் தெளிவத்தையை சந்திக்கின்றேன். அழைத்துச்சென்று அறிமுகப்படுத்தியவர் எழுத்தாளர் ( அமரர்) மு. கனகராஜன்.

அந்த இனிப்புக்கம்பனிக்கு அருகிலிருந்த அந்த ஸெயின்ஸ்தான் திரையரங்கில் இரண்டு நாட்கள் சிறைப்பட்டிருந்த அவலத்தை நாங்கள் பாவிகளாக இருக்கிறோம் அல்லது 1983 என்ற உண்மைப்புனைவு நாவலில் தெளிவத்தை சித்திரித்திருக்கிறார்.

இன்று அந்த இனிப்புக் கம்பனியும் இல்லை ஸெயின்ஸ்தான் திரையரங்கும் இல்லை. அன்று நடந்த அவலக்கதை மாத்திரம் தெளிவத்தையின் படைப்பில் வாழ்கிறது!

இவரது வாசிப்புத்தளமும் விரிவானது. எந்தவொரு இலக்கியக்கூட்டத்திலும் மேம்போக்காக பேசமாட்டார். தான் எடுத்துக்கொண்ட தலைப்புக்காக பல நாட்கள் ஆதாரங்களையும் தகவல்களையும் திரட்டி கோவைப்படுத்திக்கோண்டே பேசுவார்.

சிறுகதை, நாவல்  இலக்கிய வராலாறாக இருக்கட்டும் மலையக இலக்கிய வளர்ச்சி குறித்த ஆய்வாக இருக்கட்டும் மேம்போக்காகப் பேசமாட்டார்.  எழுதமாட்டார். பல நாட்கள் அந்தப்பேச்சுக்காக நேரம் ஒதுக்கி உழைப்பார். இது பலருக்கும் முன்மாதிரியானது.

நாவல், சிறுகதை எழுதிக்கொண்டே பத்திரிகைகளில் ஆய்வுத்தொடர்களையும் தந்திருப்பவர்.  பல வருடங்களுக்கு முன்னர், தினகரன் வாரமஞ்சரியில் பல தமிழக – ஈழத்து முன்னோடி எழுத்தாளர்களின் சிறுகதைகளைத்  தேடி எடுத்து பிரசுரித்து வந்தார். கதையை மாத்திரம் அறிமுகப்படுத்தாமல் குறிப்பிட்ட அக்கதையை எழுதியவரின் வாழ்க்கைச்சரிதத்தையும்  சுருக்கமாக பதிவுசெய்தார்.

( தொடரும்)

( நன்றி: ” நடு ” இணைய இதழ்- பிரான்ஸ் – ஜூன் 2019)

 

Share:

Author: theneeweb